Dieta South Beach zasadniczo dzieli się na trzy etapy. Etap pierwszy, najtrudniejszy i najbardziej rygorystyczny ze wszystkich trwa dwa tygodnie. Jego podstawowym celem jest oduczenie organizmu złych nawyków żywieniowych. Od osoby poddającej się diecie wymaga on żelaznej konsekwencji, dokładnego planowania posiłków i trzymania się wcześniej ustalonych jadłospisów. Niektóre osoby, zwłaszcza ci, którzy przyzwyczaili się do regularnego jedzenia pieczywa, ryżu, owoców, spożywania alkoholu mogą być na tym etapie nieco zdezorientowane, a prawie zawsze towarzyszy im poczucie dyskomfortu. Niemniej jednak etap ten wcale nie musi być przysłowiową katorgą. Uczy on bowiem nowych, ciekawych smaków, stwarza okazję do eksperymentów i spróbowania posiłków, których nigdy wcześniej się nie jadało. Wiele osób, które etap ten ma już za sobą zgodnie twierdzi, iż w przypadku pełnego zaangażowania w dietę – brak niektórych składników pokarmowych w codziennym jadłospisie, bardzo szybko przestaje stanowić problem. Wręcz przeciwnie – często po jego przejściu przestajemy tęsknić za złymi węglowodanami i tłuszczami, które wcześniej towarzyszyły nam każdego dnia.
Innym powodem dyskomfortu, który pojawia się podczas pierwszego etapu diety South Beach jest fakt, że w okresie tym nasz organizm bardzo gwałtownie traci na wadze jedynie wskutek zmiany dokonanej przez nas w obrębie nawyków żywieniowych. Poważnie wpływa to na gospodarkę hormonalną i wodną naszego organizmu. W pierwszych dniach możemy więc odczuwać pewien niewielki szok, który w ostatecznym rozrachunku okazuje się jednak być bardzo pozytywnym objawem.
Drugi etap Diety South Beach jest już znacznie mniej rygorystyczny, niż pierwszy. Nasza waga spada co prawda wolniej niż, podczas pierwszych dwóch tygodni kuracji, ale na tym etapie o wiele ważniejszy zaczyna być aspekt psychofizjologiczny naszego odżywiania. Według dra Arthura Agatstona, twórcy diety South Beach, na etapie tym następuje właściwe wypracowanie pozytywnych nawyków żywieniowych. Przestajemy odczuwać łaknienie związane z produktami obfitującymi w złe tłuszcze, czy węglowodany, a nasz organizm zaczyna sam rozpoznawać, jakie posiłki będą dla niego właściwe, a jakie nie. Na tym etapie czynności, nad którymi wcześniej czuwać musiała nasza samodyscyplina – stają się rutynowe i “wchodzą nam w krew”.
Etap trzeci, z całą stanowczością nazwać można etapem najprzyjemniejszym. Wiemy jak się zdrowo odżywiać oraz mamy pełną kontrolę nad tym, co jemy. Dodatkowo niezwykle ważnym elementem psychologicznym, który pojawia się na tym etapie jest przekonanie, o tym, iż mamy pełną kontrolę nad naszą wagą, czym poszczycić się może naprawdę niewielka ilość osób. Dodatkowo – wiemy, że jemy zdrowo, co wzmacnia nasze poczucie własnej wartości i likwiduje wszelkie frustracje związane z wagą i wyglądem.
